Hugo

gun mij een kwast om mee te gooien
natte verf op gescheurde doeken
in het licht van Hubertus edelhert

gun mij een sleets touw
om natte naakten vast te binden
na een ijskoude dronken jagerslach

gun mij het gelijk van Paracelsus
het verzuipen van het waanbeeld
in de vlammen van de sokkel

gun mij de heilige driehoek
het soscatoa van het eeuwig vuur
de temperatuur van het hier-nu-maals

gun mij de gratie
het bitter
het bonte

gun mij het woud
het wonder van verdwalen
zonder verdwijnen

gun mij de laatste regels
van zijn laatste zucht
in een stam, gespleten

gun mij alles wat hij achterlaat
in het lover op mijn huid
zijn aarde rond mijn wortels

gun mij vuur
en houten jaren
gekloofd en gestapeld